ผักกาดหวาน… ตำนานการเกษตรสู่คำขวัญจังหวัดสุรินทร์
จากคำขวัญจังหวัดสุรินทร์ที่ว่า สุรินทร์ถิ่นช้างใหญ่ ผ้าไหมงาม ประคำสวย ร่ำรวยปราสาท ผักกาดหวาน ข้าวสารหอม งามพร้อมวัฒนธรรม แต่หลายคนอาจจะยังไม่ทราบที่มาซึ่งเป็นหนึ่งผลผลิตทางการเกษตรคือ ผักกาดหวาน
ธนกฤต เจียรวัฒนากร เจ้าของ ผักกาดหวานสามผึ้ง (รุ่นลูก) เล่าว่า บิดาของตน ได้อพยพมาจากเมืองจีน และตั้งถิ่นฐานในพื้นที่อำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์ และได้ทำการเกษตร รวมถึงการปลูกหัวผักกาด โดยได้ใช้กระบวนการถนอมอาหารโดยการหมักน้ำผึ้งในโอ่งมังกร เพื่อรับประทานในครัวเรือน แต่ด้วยหัวผักกาดที่หมักน้ำผึ้งมีจำนวนมาก จึงได้ทำการบรรจุขาย และส่งออกไปทั่ว จนกระทั่งชื่อเสียงเรียงนาม และความหวาน หอม อร่อย ได้ไปสัมผัสลิ้นของท่านเหมา เจอ ตุง และจอมพลเจียงไคเชก จึงได้มีการสืบประวัติที่มาการผลิตจากการขนส่งรถไฟในสมัยนั้น จนกลายเป็นที่โด่งดังทั่วโลกจากรุ่นสู่รุ่น ส่วนที่มาของสามผึ้ง เกิดจากการใช้น้ำผึ้งหมักหัวผักกาดจนทำให้ผึ้งป่าเข้ามาทำรังในบ้าน และในครอบครัวมีผู้ชายด้วยกันทั้งหมดสามคน จึงตั้งชื่อเป็นสามผึ้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ถึงแม้การเวลาจะผ่านไปกี่ชั่วอายุคน แต่ความเป็นเอกลักษณ์โดดเด่นในเรื่องของความหอม หวาน กรอบ อร่อย ของหัวผักกาดตราสามผึ้ง ก็ยังคงติดใจคนทั่วโลก และสามารถทำได้หลากหลายเมนู เช่น ยำ ผัดไข่ เป็นต้น อีกทั้งในปัจจุบัน ได้มีการส่งเสริมเกษตรกรในพื้นที่จังหวัดสุรินทร์ ให้หันมาปลูกหัวผักกาดเพื่อสร้างรายได้ให้กับครัวเรือนและชุมชนอีกด้วย
จินดาพร คล้ายคลึง : รายงาน